آمادگی برای میهمانی خدا

در جلسات ایران چه بگوییم؟

 در اوایل شروع وبلاگ، سه پست با عنوان «میهمانی خدا و میهمانی بنده خدا» گذاشته شد در این سه پست تفاوت‎هایی بین این دو میهمانی ذکر شد که  نشان از حساسیت این سفر معنوی برای همه عاشقان دارد.

سوال اینجاست که چگونه باید آماده شویم؟

ابزارهای مقدماتی این سفر چیست و چگونه باید رفتار کنیم تا این سفر اثر دو چندان در روح و قلب ما داشته باشد؟

حال که می‎خواهیم این سفر را آغاز کنیم چه بایدها و چه نبایدهایی باید مد نظر باشد.

در ابتدا سه اصل مهم که، نبود آن این سفر را از اساس بی‎اثر می‎کند گفته می‎شود و سپس چندین نکته دیگر که رعایت آن باعث افزایش اثر بخشی این سفر است. هر چه که به این بایدها و نبایدها توجه کنیم تغییر و تحول در روح و روان خود را بیشتر احساس خواهیم کرد.

این سه اصل مهم در ایران باید تذکر داده شود تا زائر فرصت انجام و تمرین آن را داشته باشد. طرح این مباحث به زائر آرامش می‎‎دهد و او را آماده می‎کند که زمان احرام احساس ارتباط بیشتر با خدای خود کند.

********************

«نیت خالص»

فقط برای خدا،

خیلی مشکل است اما بسیار شیرین، نه همسر، نه فرزند، نه دوست، نه نزدیک و نه دور،

تذکر داده شود شاید این سفر، سفر آخر و یا سفر آخرت اوست، هیچ معلوم نیست و به هیچ کس تضمین داده نشده که بازگردد.

 «رفتار خالص»

فقط برای خدا،

به خاطر او حلالیت طلبیدن اگر چه با یک تلفن، عذر خواهی اگر چه مقصر نیستیم، خداحافظی به بهانه مکه اگر چه خجالت می‎کشیم،

 گفته شود که وصیت نامه بنویسید. وصیت نامه عمر انسان را زیاد می‎کند، بدهی‎ها، طلب‎ها، سفارش‎ها، ...

از الان تمرین کنیم که رفتار ما خدا گونه باشد، اگر به دیدار معشوق می‎رویم، چند دقیقه‎ای انتظار برای پیرمردی در کاروان عیب نیست، خدا هم برای آن پیرمرد صبر می‎کند. اگر به دیدار معشوق می‎رویم، دیگر گوشت در غذا، سردی و گرمی نوشابه، کوچک و بزرگی میوه عیبی ندارد ...

«مال خالص»

فقط برای خدا، 

اگر برای او سفر می‎کنیم، اگر با عشق به او می‎رویم باید طوری برویم که او می‎خواهد، او ما را برای خودش می‎خواهد، پس باید با مال خالص همانطور که گفته به سویش حرکت کنیم.

 گفته شود خمس مال خود را حساب کند، پیش هر کسی که می‎خواهد، فقط با مالی که مال خودش نیست و یا مخلوط شده به این سفر عشق نیایید.

وقتی که لبیک می‎گوید آیا منتظر جواب آن است؟ کسی که مال دیگران را به همراه دارد چه جوابی می‎شنود؟

گفته شود حداقل آن چیزی که باید پاک باشد پول این سفر و وسایل همراه است. در مسجد شجره دیر است الان به فکر باشند.

یک اتفاق: علیرغم اینکه بارها به اشکال مختلف این مباحث مطرح می‎شود، در یک سفر لحظه‎ای قبل از سوار شدن به ماشین برای حرکت به شجره زائری ناراحت مراجعه کرد و گفت: چه کنم با پول دیگران آمدم!

 این جملات ، جملات طلایی است:

**« هر چه سبک‎تر، پرواز مرتفع‎تر »**

**« هر چه سبک‎تر، پرواز بلندتر »**

**« هر چه سبک‎تر، پرواز لذت‎بخش‎تر »**

  این جملات موثر از استاد مکرم حجه الاسلام و المسلمین شیخ محمد رضایی به یادگار مانده‎ است.

3) تفاوت «میهمانی خدا» با «میهمانی بنده خدا»

«میزان تأثیر متفاوت»

در اینکه که تک تک رفتار و کردار ما در عالم معنا و عالم دنیا یک اثری داره شکی نیست بعضی از کارها میزان تاثیرش اونقدر اساسی که جریان ابدیت آدم رو تغییر میده حج و عمره و عتبات از اون دسته است. دقت کنید:

مکه: «پاداش حج بهشت است و عمره کفاره هر گناه». این اثر برای کارهای آخرتی ماست. خیلی از کارهای ما اثرات دنیایی داره و خیلیای دیگه اثرات آخرتی . بعضی از اوقات به خاطر گناهامون توبه می‎کنیم ولی اثر و سایه اون روی قلب ما می‎مونه. مخصوصا وقتی نسبت به شخص دیگه‎ای بوده هر چند مارو حلال کرده ولی بالاخره اون کار اثرش رو قلب میگذاره که فقط با رفتار و کردار خاصی اون اثر از بین میره. عمره هر لکه‎ای رو از بین میبره و فرصتی که دوباره آدم زندگی رو از نو شروع کنه.

مدینه: «من أتانی زائراً کنت شفیعه یوم القیامه» پیغمبر گرامی فرمودند اگه کسی به دیدار من بیاد روز قیامت شفاعتش میکنم و از اون دستگیری می‎کنم.

«نقطه تغییر مسیر و تحول در زندگی»

بعضی موقع ها در اوج لذت و حواسپرتی یه جرقه یا یه اتفاق زندگی آدمو 180 درجه میچرخونه یا به سمت خوب یا به سمت بد. این نقاط نقاط طلایی زندگیه ماست. نقطه تحول و دگرگونی، نقطه که روش و منش آدم تغییر می‎کنه .طرف 35 سال قصاب بوده به خاطر یه اتفاق میره شروع میکنه به درس خوندنن و میره دانشگاه. جالب اینه که تا مدتها بچه‎هاش پدرشونو باور نمی‎کردن و اونو قصاب میدیدن.

بعضی تحولات درونی و معنویه، یه ارتباط ، یه اتصال به ماوراء یه توسل یه انقلابی ایجاد می‎کنه که ظاهر آدمم تغییر میده.

این سفر از اون سفراست که نقطه تغییر و تحول تو زندگی ماست هدف ما رو از دنیا به ماوراء عوض میکنه و تمام حساب ها رو صاف می‎کنه، این سفر ....

«حق الحج ان تعلم انه وفاده الی ربک و فرار الیه من ذنوبک و فیه قبول توبتک و قضاء الفرض الذی اوجبه الله علیک»

حق حج اونه که بدونی این کار وارد شدن به آستان پروردگارت و فرار از گناهانت به سوی اوست، این سفر پذیرش توبه و اداء واجباتی است که از تو قضا شده و خدا بر تو واجب کرده بود.

2) تفاوت «میهمانی خدا» با «میهمانی بنده خدا»

«مکان متفاوت»

یه موقع میریم سفر تجارتی، یه موقع سیاحتی، یه موقع علمی و یه موقع زیارتی.

این مکانی که من و شما آرزشو میکشیم با جاهای دیگه متفاوته. اینجا:

مدینه است: «لکل نبی حرم و حرمی المدینه». پیغمبر فرموده برای هر نبی حرم و مکانی است و حرم من مدینه است. پا که تو مدینه میذاری تو حرم رسول خدا قدم گذاشتی . هر جایی که بهش بگن مدینه حرم خودشه.

مکه است: «مکه حرم الله» مکه حرم خداست، قرق گاه اوست. کسی که به آنجا می‎رود در حصن مکانی قرار گرفته است که با دیگر مکان ها متفاوت است.

«رفتار و عمل متفاوت»

بعضی اوقات رفتار و عمل ما گستردگیش تا بی‎نهایت امتداد داره یعنی باعث تغییر اساسی در رفتارها و اعمال بعدی ما داره . البته ثمره این مطلب به میزان تاثیر هم برمی‎گرده که در قسمت بعد به اون اشاره می‎کنیم:

عن الرسول مما اوصی به علیا: «یا علی ! تارک الحج و هو مستطیع کافر» کسی که حج نره در حالی که میتونسته و شرایطش رو داشته به دین از دنیا میره.

یا «الحج الاصغر العمره» عمره یک حج کوچک است. اگر کسی عمره انجام بده انگار یک حج انجام داده ولی با اثر کمتر.

1) تفاوت «میهمانی خدا» با «میهمانی بنده خدا»

وقتی آدم فکر میکنه کجا میخاد بره یه حالی میشه. اوایل فکر می‎کردم اگه آدم یک سفر رو چند بار بره براش عادی میشه و تکراری. ولی وقتی میری تو بحرش مییبنی نه عادی میشه نه تکراری.

بوی اونجا با بوی تمام عالم متفاوته، رنگش هم همینطور.

وقتی آدم میره یواش یواش رنگ خدا میگیره ، یه حالی به آدم میده که نمونش نیست،

اینا همش به خاطر مدل مهمونیشه ، از قبلش میره مدینه، غبار بقیع روی تنش میشینه، توی مسجد النبی کنار یه ستون توبه میکنه و به اسم خودش ثبت میکنه، میره شجره مهر ورود به حرم میگیره، بوی عطر تمام وجودش رو گرفته اونوقته که ......

شباهت مهمانی خدا با مهمانی بنده خدا ، در مهمونی بودنشه، یعنی فقط مهمانی است ولی ....

ولی تفاوت‎هاش خیلی زیاده

«میزبان متفاوت»

میزبان آدم یه وقتی یه آدم معمولیه یه وقتی یه آدم مهم، رفتار و برخورد آدم با این دو گروه کاملاً فرق میکنه.

یه وقتی خونه برادرش دعوته، یه وقتی خونه یه بزرگی مثل استادش. تفاوت رفتار ما به خاطر میزبان متفاوته.

یه وقت میریم زیارت یه آدم معمولی یه وقت زیارت کسی که گفته:

«من حج و لم یزرنی فقد جفانی» ، کسی که حج کنه و به زیارت من نیاد در حق من جفا کرده.

یه وقتی میزبان ما یه آدمه یه وقتی:

خدای قادر و متعاله که گفته: «یا ایها الناس انتم الفقراء الی الله»، خدایی که همه در مقابلش فقیرن و ناچیز ، دست همه عالم به سمت او درازه و  چشمون به لطف و عنایش باز.